“Een sympathiek aandoende maatregel. Maar het is wel een sigaar uit eigen doos. Europa gaf al in 2001 een richtlijn uit over een betalingstermijn van maximaal dertig dagen. We zijn nu negen jaar verder, maar slechts weinig opgeschoten. De betalingsmoraal moet veranderen.”

Dit zegt woordvoerder Rob Wolthuis van MKB-Nederland over de vorige week aangekondigde EU-richtlijn, dat overheden (en in mindere mate bedrijven) hun facturen binnen dertig dagen moeten betalen. Bij overschrijding daarvan geldt een boete van de wettelijke rente plus 8 procent over het uitstaande bedrag. De regeling, die vooral kleinere bedrijven moet helpen, moet nog door het Europees Parlement worden behandeld.

snellerbetalen.nl
Wie rondkijkt op de site www.snellerbetalen.nl ziet welke Nederlandse gemeenten nu wel of niet binnen dertig dagen betalen. Althans, van de 170 gemeenten die hebben gereageerd op het verzoek van MKB-Nederland om daarvoor gegevens te verstrekken. De 260 andere gemeenten hebben dat niet gedaan. Van provincies en departementen zijn geen gegevens bekend. “Het is wel duidelijk”, zegt Wolthuis, “dat de belofte die Jan-Peter Balkenende op het MKB-jaarcongres van 2008 heeft gedaan geen stand heeft gehouden. Want hij stelde toen dat alle overheden binnen een jaar hun rekening tijdig zouden betalen.”

Wolthuis: “Vaak wordt gedacht dat grote gemeenten waar met veel schijven wordt gewerkt langzamer zouden zijn dan kleinere. Maar als je bij de snelle betalers gemeenten als Groningen en Enschede ziet, klopt die aanname niet. Zeker niet als je ziet dat er bij de late betalers ook kleine gemeenten zitten. Het ligt puur aan de betalingsmoraal.”

Bedrijven
Voor bedrijven onderling geldt met het voorstel nu ook een standaardbetalingstermijn van dertig dagen, indien koper en leverancier daarover niets hebben afgesproken. Ze kunnen een langere betalingstermijn overeenkomen, als er geen sprake is van onevenredige benadeling van één van de twee. Grote concerns leggen hun leveranciers, mede ingegeven door de crisis en een uitgerekte cashflow strategie, vaak eenzijdig betalingscondities op van 60 tot 90 dagen.

Slikken of stikken?
Is het voor bedrijven ook nu een kwestie van die condities slikken – of domweg stikken? Wolthuis: “De regeling is een papieren werkelijkheid. Welke ondernemer gaat na 30 dagen aan een groot bedrijf die wettelijke rente plus 8 procent extra in rekening brengen? Je bent afhankelijk van deze opdrachtgever. En nogmaals, het gaat erom dat de focus meer komt te liggen op de betalingsmoraal. Eerst bij de overheid, want die moet het goede voorbeeld geven. Maar ook bij het bedrijfsleven. Want als jouw onderneming te laat wordt betaald, heb je ook geen geld om ingehuurde bedrijven tijdig te betalen. Die 8 procent extra betaalt de ondernemer in feite zelf, omdat hij te lang op zijn geld moet wachten.”
www.mkb.nl

“Het veelbesproken wetsvoorstel voor de normering van buiten- gerechtelijke incassokosten is onvolledig en een gemiste kans.” Dat stelt de commissie Haagse Contacten van de Vereniging voor Credit Management (VVCM). Het voorstel, dat sinds half juni bij de Tweede Kamer ligt, maakt volgens de commissie geen verschil tussen business-to-consumers en business-to-business.

Wanbetaling zorgt voor economische schade. Een bedrijf dat niet wordt betaald, wordt ten onrechte benadeeld in de cashflow. Dat kan, zeker in deze tijd, de nekslag betekenen voor het mkb. “De wet biedt hier geen oplossing voor”, aldus de commissie.

Incassokosten zijn de kosten die een schuldeiser maakt om een geldvordering te innen, wanneer de schuldenaar deze niet uit zichzelf betaalt. In de nieuwe wet wordt voorgesteld om een maximale vergoeding vast te leggen voor incassokosten voor vorderingen met een hoofdsom tot 25.000 euro.

Vergoeding maximeren
De regeling beoogt de vergoeding voor incassokosten te maximeren. De overheid vindt dat met name consumenten en kleine bedrijven moeten worden beschermd tegen onredelijk hoge incassokosten.

De maximale vergoeding voor incassokosten wordt berekend als percentage van het verschuldigde bedrag. Dit percentage wordt lager naarmate de vordering hoger wordt. Ook wordt voorgesteld een minimumbedrag als vergoeding op te nemen. Het moet immers voor schuldeisers ook mogelijk zijn kleine vorderingen te innen en daarvoor incassohandelingen te verrichten.

In de bescherming van kleine bedrijven die hun rekeningen niet of niet op tijd hebben betaald, kan een gevaar schuilen voor een ander bedrijf. Want dat andere bedrijf heeft wel recht op dat geld, maar ontvangt het niet of niet op tijd. Dan kan het gebeuren dat de binnenkomende betalingen niet opwegen tegen de eigen betalingen en de cashflow dus in het geding komt.

Algemeen directeur van NDA Incasso en secretaris van de Commissie Haagse Contacten van de VVCM, Connie Maathuis: “Hoe je het ook wendt of keert: het is een groot verschil of je incasso uitvoert bij consumenten of bij bedrijven. De wetgever houdt daar wel rekening mee bij het geldende renteregime. De wettelijke rente voor consumenten is veel lager dan de handelsrente voor bedrijven.”

Insteek
“De insteek van dit wetsvoorstel is de preventie en bestrijding van de stille armoede en sociale uitsluiting. Ondanks aandringen van verschillende partijen, heeft de minister zich in het verleden nooit laten verleiden tot het maken van een wettelijke regeling. Dat gebeurde pas nadat het Landelijk Overleg Sociaal Raadslieden een rapport uitbracht met de prangende titel: Incassokosten, een bron van ergernis.”

De bescherming van de consument is volgens Maathuis goed. Zeker aangezien zij op een andere manier een overeenkomst aangaan dan bedrijven. “Maar ons bezwaar is en blijft het feit dat het wetsvoorstel voorbij gaat aan de economische schade van wanbetaling.”

Wat vindt u hiervan? Reageer!

Bron: www.creditforce.nl

De MKB Servicedesk helpt ondernemers in het midden- en kleinbedrijf met het beantwoorden van hun ondernemersvragen. Ondernemen. Juist nu! publiceert elke week een van die vragen en het beknopte antwoord van de MKB Servicedesk. Daar laten we een externe deskundige nog een toelichting op geven.

Vraag van deze week: Stel dat er faillissement wordt uitgesproken met jouw bedrijf als lijdend voorwerp, zonder dat daar financieel gezien aanleiding voor is. Misschien is er sprake geweest van een laksheid vanuit je schuldeiser, of misschien wel van jouw kant. Of er is sprake van oneigenlijke drukuitoefening, of miscommunicatie. Wat doe je als dit je overkomt?

Antwoord van de MKB Servicedesk: De Faillissementswet kent de mogelijkheid van verzet en hoger beroep. Indien je op de faillissementszitting aanwezig bent geweest, kun je bij het gerechtshof beroep aantekenen tegen de uitspraak van het faillissement van je bedrijf. Daar heb je 8 dagen de tijd voor, gerekend vanaf het moment van die uitspraak. Ben je niet bij de faillissementzitting aanwezig geweest, (je bent niet verschenen), dan heb 14 dagen de tijd om in verzet komen.

De rechter moet kunnen vaststellen dat niet (langer) sprake is van een toestand waarin is opgehouden te betalen. Na de faillietverklaring wordt onmiddellijk onderzocht of je onderneming nog kan worden gered, bijvoorbeeld door het aantrekken van kapitaal waarmee u uw schuldeisers kunt betalen. Als de kans daarop bestaat, moet je direct een stappenplan opstellen, waarbij je rekening houdt met de wettelijke termijnen en andere formaliteiten. Als niet voor alle schulden een betaling of betalingsregeling geregeld is, blijft het faillissement in stand.

‘Vernietingsprocedure is topprioriteit’

Faillissement is de nachtmerrie van een ondernemer. De jarenlange inspanningen ten spijt. En dan gaat het lang niet altijd om een onderneming die niet meer levensvatbaar is. Juist in een periode van groei staat een bedrijf sterk onder druk. De kosten lopen dan op, maar de liquiditeit van de onderneming is nog niet aan deze groei aangepast. De bank kijkt de kat uit de boom of trekt aan de bel. In dit soort gevallen komt het voor dat er rekeningen onbetaald blijven en crediteuren ongeduldig worden.

“Een faillissementsaanvraag is een veel gebruikt drukmiddel van de crediteur om betaling af te dwingen. Indien er alsnog geen betaling volgt en de aanvraag wordt doorgezet, is het faillissement een feit”, stelt advocate Philippine Beerman van Advocatenkantoor Kernkamp Rotterdam. “Als u verzet of hoger beroep overweegt, is het zaak om onmiddellijk na de faillietverklaring te onderzoeken of uw onderneming nog kan worden gered. Mocht die kans bestaan, stel dan direct een stappenplan op.”

Er is geen sprake van een uitgebreid onderzoek door de rechter, omdat de faillissementszitting zich daar niet voor leent. “De aanvrager hoeft slechts op een summiere wijze aan te tonen dat de schuldenaar vorderingen onbetaald laat”, zegt Beerman. “Wanneer de schuldenaar de vordering van de aanvrager of een door de aanvrager aangedragen steunvordering betwist, moet op de zitting duidelijk worden aangegeven en onderbouwd waarom. Bijvoorbeeld door documenten te overleggen waaruit de onjuistheid van de vordering blijkt. De rechter zal vervolgens moeten oordelen of er inderdaad sprake is van een toestand waarbij de schuldenaar is opgehouden te betalen. Indien de aanvraag onvoldoende wordt weersproken, dan zal het faillissement toch nog worden uitgesproken.”

“De formaliteiten die in acht genomen moeten worden zijn streng. Totdat de rechter het faillissement heeft vernietigd, is het tot een succes maken van de vernietigingsprocedure topprioriteit. Verzet of hoger beroep heeft namelijk in veel gevallen nog wel een kans van slagen.”

www.kernkamp.nl

Banken die de geldkraan dichtdraaien voor ondernemers. Een veelvoorkomend verschijnsel tijdens de crisis, dat voor u toch iets onverwachts kan zijn. De bank geeft echter, vóórdat het zo ver is, al signalen af. Wanneer u dit alarm tijdig herkent, bent u nog niet te laat en kunt u het tij mogelijk nog keren.

Zonder duidelijk aan te geven dat zij nog maar weinig kansen in uw bedrijf ziet, kan de bank al bezig zijn met de afbouw van de onderlinge verstandhouding. Let op de onderstaande acht alarmsignalen en kom erachter waar uw bedrijf op dit moment staat.

1: transfer naar Bijzonder Beheer
Dit eerste signaal is direct het belangrijkste. Uw account wordt bij de afdeling Bijzonder Beheer gestald. Dat is het onderdeel van de bank voor gemankeerde bedrijven, wachtend op een (volgens de bank) onwaarschijnlijke opleving of meedogenloze ontmanteling.

2: vriendelijk wordt hard
Eenmaal geplaatst onder Bijzonder Beheer, merkt u dat de vriendelijkheid in de omgang afneemt. Deze afdeling staat niet voor niets bekend als bikkelhard.

3: de bank komt vaker langs
De bank wil steeds vaker een gesprek aangaan als uw financiële situatie blijft verslechteren. Zij maken zich duidelijk zorgen. Let dus op als de bank hun bezoekfrequentie verhoogt.

4: u moet harde bewijslast opvoeren
U moet opeens met keiharde bewijzen aantonen dat uw bedrijf nog levensvatbaar is. Inclusief een financieel onderbouwd plan. Zonder dit harde bewijs trekt de bank de stekker uit uw bedrijf.

5: de bank stelt deadlines
In brieven van de bank staan plots datums die deadlines blijken te zijn. Als u deze brieven scherp leest, kunt u de eerste tekenen van kredietopzegging al herkennen. Dit is nog wel om te buigen.

6: bank eist extra zekerheid
Bij ernstige twijfel en onzekerheid bij de bank zult u deze extra zekerheid moeten geven. U moet vaker pandlijsten met debiteuren inleveren en het kan zelfs zijn dat uw privévermogen als borg wordt geëist.

7: blokkering van uitgaven
De bank houdt uitgaven tegen. U staat op dat moment onder curatele van de bank, waardoor zij elke uitgave controleert op relevantie. Indien de bank geen belang in de uitgave ziet, wordt er niet overgeboekt.

8: u moet een crisismanager aanstellen
Zodra u wordt aangeraden dan wel gedwongen om een crisismanager aan te stellen, ziet de bank geen heil meer in uw bedrijf. Een crisismanager is vaak afkomstig van de bank. Hij bekijkt wat er bij uw bedrijf na een faillissement nog valt te halen.

Heeft u een soortgelijke situatie meegemaakt of andere signalen ontvangen? Reageer en help medeondernemers.

Bron: www.zibb.nl

Het idee ligt voor de hand. We zitten in een crisis, betalingen laten langer op zich wachten. Waar bestaat meer dan ooit behoefte aan? Aan incassobureaus. Een logische redenering, maar dat was niet wat Emile Spruijt (30) begin dit jaar in zijn hoofd had toen hij startte met de vestiging van een keten van incassobureaus onder de naam Straetus.

Behoud van de relatie tussen leverancier en afnemer is de kern van de filosofie achter het succes van Straetus. “Ik wil zowel de opdrachtgever als de debiteur tevreden stellen. De debiteur is bij ons geen nummer. Als hij een probleem heeft, gaan we dat oplossen.”

Duurzame relatie
Spruijt biedt zijn klanten zelfs diensten en hulpmiddelen als pre-incassostickers aan die hen helpen voorkomen een incassobureau te moeten inschakelen. “Ik vind een duurzame relatie met de opdrachtgever veel belangrijker. Er blijft genoeg werk over.”

Er loopt net een nieuwe franchisenemer de deur uit van zijn kantoor in een sober verzamelgebouw aan de rand van Uithoorn. Straetus heeft acht vestigingen die met elkaar zo’n tweehonderd opdrachtgevers bedienen. Eind volgend jaar moeten het er dertig zijn. En over vijf jaar vijftig tot zestig, het aantal dat Spruijt heeft becijferd voor het bereiken van een landelijke dekking.

Betalingsregeling
ING heeft onderzocht dat één op de vijf faillissementen het gevolg is van overschrijding van betalingstermijnen door klanten. Wie weet had een betalingsregeling nog uitkomst kunnen bieden. Emile Spruijt heeft als botenmakelaar zelf ervaren hoe een incassobureau de relatie met een klant kan verpesten.

“Nadat ik de accountmanager van een incassobureau een half uur lang uitgebreid heb verteld hoe de relatie met een niet-betalende klant is ontstaan en hem precies heb uitgelegd wat er fout is gegaan, gaat hij naar een call centrum in zo’n groot kantoorgebouw en laat het verder over aan een of ander knulletje dat amper weet waar het over gaat. Als je achteraf de belnotities van het bedrijf terugleest, rijzen de haren je te berge. Vol fouten. Dat doet de relatie met je klant natuurlijk geen goed.”

Dat moet anders kunnen, bedacht Spruijt. “Eerst gepraat met vrienden en relaties. Hoe ervaren jullie dat? Zo ontstond het idee voor een veel persoonlijker benadering van debiteuren, eigenlijk zoals je zelf behandeld wil worden. Iets dat blijkbaar nieuw is in de markt.”

Persoonlijke benadering
“Een persoonlijke benadering is ook effectiever. Het maakt een groot verschil als de debiteur merkt dat je precies weet wat er speelt; dat hij zich niet meer achter uitvluchten kan verschuilen. Het treffen van een betalingsregeling wordt eerder bespreekbaar. Sommige mensen hebben geen idee hoe ze een probleem moeten oplossen.”

Spruijt weet nog goed waar hij zelf behoefte aan had vóórdat z’n botenmakelaardij betalingsaverij opliep. “Ik wou dat ik toen zelf een bureau als Straetus had kunnen bellen met de vraag of zij kredietwaardigheidschecks konden uitvoeren op potentiële kopers.” Voor alle duidelijkheid: dat doet Straetus erbij. Spruijt: “Voor een paar euro doen wij een kredietwaardigheidsonderzoekje. Heb je een zeer verhelderend financieel beeld van de partij aan wie je gaat leveren.”

Terugverdienmodel
Wijzer geworden, laat Spruijt zo weinig mogelijk aan het toeval over. Aan de daadwerkelijke start ging een jaar voorbereiding vooraf. “Alle incassobureaus die ik op internet kon vinden, ben ik afgegaan. Kleine incassobureaus zijn weliswaar klantgerichter, merkte ik, maar het probleem is dat zij bepaalde faciliteiten niet kunnen bieden. Een geavanceerd incassosysteem kost tienduizenden euro’s. Er bestaat geen terugverdienmodel als je het in je eentje doet.”

“Wij bieden de franchisenemer alle faciliteiten van een groot incassobureau, qua automatisering, marketing en communicatie, kennisuitwisseling, scholing, centrale inkoop. Hij kan zich volledig richten op het uitoefenen van dienstverlening. Als schakel tussen de debiteur en de opdrachtgever heeft hij alle ruimte z’n kennis en vaardigheden aan te wenden voor het vinden van een oplossing.”

Deelnemen in Straetus kost 1.750 euro entree. Naar het zich laat aanzien, is na een jaar een omzet van 120.000 euro haalbaar. Daarvan is twintig tot vijfentwintig procent bestemd voor het hoofdkantoor. Voor de franchisenemer resteert na aftrek van alle kosten een inkomen van 70.000 tot 80.000 euro. Waarover nog wel belasting moet worden betaald.

Het uitstel van betaling geldt alleen voor ondernemingen die bedrijfseconomisch gezond zijn. Ook moet helder zijn dat het bedrijf de schuld aan de fiscus later wel kan inlossen. Als ondernemer moet u concreet aangeven voor welke periode het uitstel noodzakelijk is. Het ministerie van Financiën stelt dat deze maatregelen niet concurreren met financiële instellingen. In het najaar worden de maatregelen geëvalueerd.

Soorten belastingen
Het uitstel kan worden verleend voor alle verschuldigde zakelijke belastingen. Deze omvatten ook de (sociale) verzekeringspremies, de inkomensafhankelijke bijdrage zorgverzekeringswet, de inkomstenbelasting en de vennootschapsbelasting.

Niet zonder meer
Het uitstel wordt niet zo maar verleend. Als u voor deze uitstelregeling in aanmerking wenst te komen, dan moet u de Belastingdienst wel een aantal zaken duidelijk maken. Het moet gaan om werkelijk bestaande betalingsproblemen. Deze moeten een direct gevolg zijn van de economische crisis, van tijdelijke aard zijn en voor een bepaald tijdstip worden opgelost.

Het tijdelijk uitstel kan alleen als de moeilijkheden niet zijn op te lossen met een zakelijke kredietverlening. Ondernemingen die al voor 2009 en om andere redenen kapen met betalingsproblemen, kunnen geen gebruik maken van het versoepelde invorderingsbeleid.

Aantonen
De punten waarover de Belastingdienst opheldering vraagt, moet u formeel aantonen met een verklaring van een derde deskundige, zoals uw accountant. De verklaring bevat ook een liquiditeitsplanning, waaruit duidelijk moet worden wanneer de betalingsachterstand is ingelopen.

In normale gevallen verleent de Belastingdienst alleen uitstel als u voldoende zekerheid kunt stellen. Die zekerheid bestaat uit een bankgarantie, hypotheekrecht of verpanding. De tijdelijke versoepeling van het invorderingsbeleid is vooral voor ondernemers, die zo’n zekerheid niet of niet geheel kunnen stellen.

Deurwaarder
Een tweede tijdelijke maatregel bestaat uit het opschorten van een executiedatum. De belastingdeurwaarder stelt bij het opmaken van een proces-verbaal daarvoor een verkoopdatum vast, waarop de openbare verkoop plaatsvindt. Behalve wanneer volgens de ontvanger de onderneming levensvatbaar is en er goede vooruitzichten zijn op betaling van de achterstallige belastingschuld in de toekomst.

www.minfin.nl

Balkenende zei vorig jaar dat overheden binnen 30 dagen hun facturen moeten voldoen. Maar die termijn wordt dus lang niet altijd gehaald. MKB Nederland is van plan het betalingsgedrag nauwgezet te monitoren. “Ook kleinere bedrijven hebben het geld snel nodig om hun cashflow goed op peil te houden.”

Weinig uitvoering
MKB Nederland-voorzitter Loek Hermans riep begin april op het seminar Week van de Ondernemer in Utrecht de daar aanwezige minister Van der Hoeven op, de ambtenaren ertoe te bewegen facturen sneller te voldoen. Zij was het daar volmondig mee eens. Maar tot veel uitvoering is het nog niet gekomen.

“Veel ondernemers zeggen dat overheden rekeningen bewust langer laten liggen. Want er volgt eerst een accorderingstraject, waarbij de nodige handtekeningen moeten worden verzameld. En als de laatste handtekening er staat, duurt het vaak nog eens 20 dagen voordat die rekening uiteindelijk is betaald. Betalingstermijnen van 48 dagen of langer komen nog te vaak voor. Dat kan niet, zeker niet nu. Een goede uitzondering in deze is de provincie Limburg, die heel hard zijn best doet om facturen binnen 30 dagen te voldoen. Maar slechte voorbeelden zijn er nog veel meer”, aldus de MKB-woordvoerder.

Ook bedrijven te laat
Niet alleen overheden zijn schuldig aan het te laat betalen van rekeningen. Late betalers zijn er op meer terreinen. Ook bij een aantal grote instellingen en beursgenoteerde bedrijven. Hun werkwijze daarbij kan er als volgt uitzien.

Factureren is pas mogelijk nadat de opdrachtgever een project-, purchase- of inkoopcode of –nummer heeft afgegeven.  Zij krijgen zo’n nummer of code soms pas na veel doorvragen – lang nadat het werk is afgerond en de daarvoor benodigde investeringen al zijn gedaan en betaald. De factuur die daarna eindelijk kan worden verstuurd, wordt vervolgens pas na twee of drie maanden betaalbaar gesteld.

In de praktijk kan een leverancier soms tot een half jaar wachten voor hij wordt betaald. Prima voor de cashflow van die opdrachtgever. Want dankzij deze werkwijze blijft er meer geld in kas en hoeft er niet (of minder) te worden geleend. De keerzijde is echter dat de leverancier veel te lang op zijn geld moet wachten.

Reageer
Heeft u ook de ervaring dat overheden (nog steeds) facturen onnodig lang laten liggen in plaats van binnen dertig dagen tot betaling over te gaan? En hoe zit dat met facturen die u naar bedrijven verstuurt? Betalen zij wel sneller dan de overheid? Laat uw reactie achter en wellicht heeft u nog een tip voor uw mede-ondernemers om hun cashflow op peil te houden.

Zie ook:
www.financieel-ondernemen.nl/artikel.php?id=233

Het ondernemen kreeg Knoppert mee door de praktijklessen van zijn vader en de op de HEAO gedoceerde theorie. Een paar jaar terug begon hij in Den Bosch aan One Legend – een inkoopbureau voor opleidingen. “Een waanzinnig succes. Binnen een jaar zaten we al in vier landen. Ik had een mooie deal met de overheid en dacht dat die wel zou betalen. Nee dus. Desondanks ging ik door met investeren. Dat was hartstikke stom van me. Ik ging failliet. Dat bleek een uitermate goede leerschool te zijn.”

Taboe
Zijn eerste les: een faillissement is taboe. In elk geval in Nederland. “Je hoort er nooit iemand over, maar ook in míjn kennissenkring zijn mensen failliet gegaan. In de Verenigde Staten feliciteren ze je dan en zeggen ze, na deze les kun je écht gaan ondernemen. Dat hebben mensen als Walt Disney en Donald Trump ook ooit ervaren.”

Les twee: je bent niet meer interessant. “Crediteuren, de curator en anderen – waaronder vaak vertrouwde mensen – hebben alleen interesse in je voor zover er iets te halen valt. Verder niet, terwijl je toch gewoon blijft wie je bent. En je wordt gezien als dader, ofschoon niet-betalende afnemers driekwart van de faillissementen veroorzaken. Je staat er alleen voor; mensen keren je de rug toe.”

Echtscheiding
En les nummer drie: in 80 procent van de faillissementen is een echtscheiding aanleiding of gevolg van het zakelijke fiasco. Met een brede lach: “Maar ik niet, ik behoor tot de minderheid van 20 procent. Ik heb gelukkig een prima vrouw en lieve kinderen. Maar de vier ondernemers die ik nu via de Faillietbank ondersteun, zijn inmiddels allemaal gescheiden. Bizar!”

In zijn idee voor de Faillietbank wordt Knoppert gestimuleerd door zijn werkende vrouw. “Ik ben huisman, vang de kinderen op en heb de Faillietbank. Onze hulp is gratis. We zijn gericht op geven, niet op nemen. Het helpt al enorm als mensen gewoon hun verhaal kwijt kunnen en als wij – ik doe dit samen met mijn schoonvader, een gepensioneerd arbeidskundige van het UWV – vervolgens uitleggen hoe iets in elkaar steekt.”

Zelf praten
“We geven de ondernemers advies, maar hij moet zelf gaan praten met zijn crediteuren of bank. Als hij meer hulp wenst, hebben wij daar wel een netwerk van specialisten voor. Zij werken niet gratis, maar op basis van no cure no pay. Zo haal je al een stevige drempel weg die de ondernemer anders zou kunnen beletten verder te gaan. Op dit moment ontwikkelen wij ook hulp- en leermiddelen voor ondernemers in problemen. En we hopen dat de ondernemers die wij helpen naderhand anderen willen steunen.”

“Besef overigens dat een faillissement geen doel is, maar een middel voor de aanvrager om de rekeningen betaald te krijgen. Daaraan kun je zelf bijdragen, door met je crediteuren in contact te blijven en te werken aan een oplossing. Het domste wat je kunt doen is nergens op reageren, hoezeer je je ook schaamt voor je situatie. Blijf na een faillissement ook niet hangen, maar aanvaard het. Net als het feit dat je toekomst is veranderd. Dat doe ik zelf ook. Mijn wereld draait nu om mijn vrouw, mijn kinderen en de Faillietbank. Over een jaar moet het taboe stukken minder zijn.”

Leuker leven
“Na een belabberde tijd heb ik nu weer heel veel plezier in wat ik doe. De Faillietbank heeft me in een paar maanden meer gebracht, dan al die tijd bij mijn vorige onderneming. Mijn leven is leuker geworden. Ik heb, zo zei een kennis laatst tegen mij, het afgelopen jaar in de praktijk mijn MBA gehaald. En daar heb ik niet eens zo veel voor hoeven te betalen.”

www.faillietbank.nl

Wellicht dat de onderzoekscommissie, die het eerste deel van het parlementaire onderzoek  naar – de oorzaken en het toezicht van - de crisis gaat leiden zich door dit filmpje kan laten inspireren?

The Crisis of Credit Visualized from Jonathan Jarvis on Vimeo.

Loek Hermans

Overheden moeten de rekeningen van het bedrijfsleven veel sneller voldoen. Zij mogen daarnaast de tarieven die zij rekenen niet verhogen. Daarvoor pleitte voorzitter Loek Hermans van MKB-Nederland dinsdagochtend bij de opening van de Week van de Ondernemer in de Jaarbeurs in Utrecht.

“Ik wil graag van zo veel mogelijk ondernemers weten hoe snel provincies, waterschappen, gemeentes en dergelijke hun rekeningen betalen. Het mkb doet dat gemiddeld binnen vier dagen. Vooruit, laten we de limiet voor de overheid dan op veertien dagen stellen”, opperde Hermans.

Verkeerde adres
“Maar ik heb al tientallen voorbeelden gehoord van bedrijven, dat zij drie weken na het indienen van hun factuur te horen hebben gekregen dat deze naar het verkeerde adres is gestuurd. Kunnen ze opnieuw hun rekening gaan zenden en zitten ze dus nog langer zonder hun geld. Nu heb ik ook van enkele bedrijven uit de Achterhoek vernomen dat overheden daar wel snel betalen. Het kan dus wel!”
Minister Maria van der Hoeven van Economische Zaken was het met Hermans eens dat de liquiditeit van het bedrijfsleven is geholpen met een snellere betaling door overheden. “Bij de aanpak van de crisis vorig jaar hebben we keuzes gemaakt, om het bedrijfsleven er sterker en slimmer te laten uitkomen. Een daarvan is dat de overheden sneller moeten betalen. Overigens kunnen sommige grote bedrijven zich die maatregel ook aantrekken, in plaats van dat ze eenzijdig hun eigen betalingstermijn oprekken naar drie maanden.”

Geen stijging
Volgens Hermans doen overheden er ook goed aan hun tarieven op de nullijn te houden. “Vakbeweging en het kabinet zijn het er zo goed als over eens, dat er een loonontwikkeling naar de nullijn komt. Dan zeggen wij tegen alle overheden: doe dat dan ook met jullie tarieven! Want het is toch raar als de tarieven die je aan de provincie of een waterschap moet betalen, in deze tijden wél gaan stijgen.”

Niets blijft…
Hij zei te beseffen dat er, zeker in deze turbulente periode, niets blijft zoals het is. “Dat is een uitspraak van Joop den Uyl, niet mijn favoriete politicus, maar het klopt wel. Je kunt er als ondernemer ook gebruik van maken. Bijvoorbeeld in de duurzaamheid. Dat wordt steeds belangrijker. Ik zou zeggen: investeer hier in. De olieprijzen, die nu erg laag zijn, gaan heus wel weer stijgen naar 150 euro of meer per vat. En als je dan weet dat je op zonnecollectoren nu weer subsidie krijgt, is de keuze hiervoor niet zo moeilijk.”
Het is ook daarom van belang over de crisis heen te kijken en een analyse te maken van het eigen bedrijf, zei Hermans. “Als u het tot nu toe goed heeft gedaan, is dat nog geen garantie voor de toekomst. Want misschien moet u anders gaan opereren omdat de klant verandert. En vergeet niet: niemand kan voorspellen hoe lang de crisis duurt.”

Crisis=kans
Dat deed ook ING-bankier Ruud van Dusschoten niet. Hij noemde wel een optelsom van zes eigenschappen om de crisis te lijf te gaan:
• cash=king
• niets kalmeert zo zeer als een genomen besluit
• meten is weten
• twee weten meer dan één
• regeren is vooruitzien
• ken uw klant

“Dit leidt tot de uitkomst: de crisis is een kans. Just do it!”, aldus Van Dusschoten. “Veel mensen praten er wel over om het te doen, maar gebeurt dat ook? Dat maakt het verschil. Dit doet me denken aan het verhaal van twee mensen in de jungle. De één is erg bang voor leeuwen. De ander niet. ‘Waarom ben jij niet bang?’, vraagt de eerste. ‘Ik kan harder lopen dan jij’, zegt de ander. En dat is de winnaar.”