Het klinkt ook erg ‘easy’, maar de realiteit is anders. Als straks de deuren aan de Ferdinand Bolstraat open zwaaien, is het vijf jaar geleden dat het masterfranchisecontract voor easyHotel werd getekend. “In 2007 was de markt voor onroerend goed nog heel ongunstig”, verklaart Judith Veldhuyzen van Zanten van Danzep Hotels. “Inmiddels zijn de prijzen gunstiger. Dit jaar verwachten we drie vestigingen te openen. In Den Haag is het wachten op een bestemmingsplanprocedure, maar we hebben er alle vertrouwen in dat dat gaat lukken. In Rotterdam hebben we een pand op het Weena op het oog. We weten nog niet of dat doorgaat.”

Na enkele jaren oriënteren op de vastgoedmarkt, kan het nu snel gaan met het bedrijf van Dan Metcalfe en Hans Veldhuyzen van Zanten. Het duo heeft plannen voor hotels in Eindhoven en Maastricht en kijkt uit naar een tweede locatie in Amsterdam. De eerste vestiging in Amsterdam telt 80 kamers. “Dat is gemiddeld voor een easyHotel. In Londen heb je ze ook met maar zestien kamers”, aldus woordvoerster Veldhuyzen van Zanten. Ook kijken de ondernemers al met een half oog naar Antwerpen en Brussel.

Sterk merk

De aannemer is begonnen. Directeur Lucas Drewes is met de ontwikkeling van Nederlandse handboeken en de inkoop van interieurelementen zoals kasten en bijvoorbeeld zeepdispensers. Drewes boekte eerder al mooie resultaten met het hotel Victoria, tegenover het Amsterdamse Centraal Station. Met het hotelconcept van Sir Stelios Haji-Ioannou is internationale klandizie al verzekerd. De kamers van het hotel in Mokum worden gereserveerd via de internationale EasyHotel.com. Een koppeling met de site van easyJet is er niet. “Het merk easyHotel is al zo sterk dat dat niet nodig is”, stelt Veldhuizen van Zanten.

Extra’s betalen

De kamers van een easyHotel zijn twaalf vierkante meter groot en zijn te boeken vanaf 49 euro per nacht. Elke kamer beschikt over een bed, tv en badkamer Voor extra’s moet worden betaald, net als in de vliegtuigen van EasyJet. Zo moet er worden betaald voor tv-kijken of een tussentijdse schoonmaakbeurt. Een restaurant of een ontbijtruimte is er niet.

Twee weken na de opening verkeert ze in jubelstemming. “De buurt reageert echt hartstikke enthousiast en zegt nu al: ‘jammer dat je er maar tijdelijk zit”, legt de vlotpratende onderneemster uit. Maar Bettina weet dat de reacties op haar volgende winkel weer even enthousiast zullen zijn. Waar Tinus Vintage dan neerstrijkt, is nog niet duidelijk. “Ik wil eerst nog wat publiciteit bij lokale kranten regelen. Daarna ga ik makelaars of eigenaren van panden aanschrijven”, legt ze rustig uit. Ze mikt op voordelige huurcontracten in panden die leegstaan. “De buurt vindt het leuk dat er iets in zo’n winkel gebeurt, de makelaar vindt het plezierig als het pand er levendig en aantrekkelijk uit ziet. En voor mij is het een unieke kans om m’n zaak steeds een nieuw gezicht te geven. Als tijdelijk huurder mag je niets veranderen. Het is niet de bedoeling dat je er een nieuwe vloer in legt of in muren gaat boren. Je moet je fantasie gebruiken om zo’n winkel een eigen gezicht te geven zonder hem te vertimmeren.”

Laconiek

‘Tinus houdt niet van duur’, is het motto. Vanuit haar tijdelijke locatie in de Jan Pieter Heijestraat in Amsterdam West verkoopt Bettina allerhande merkloze, maar kleurrijke artikelen voor prijzen tot honderd euro. Bijna verontschuldigend vertelt ze dat ze onlangs een prachtige bank met twee fauteuils verkocht voor 500 euro. Bettine is gek op het kleurrijke spul in haar eigen winkel. “Ik houd niet van saai. Ik verzamelde al allerlei leuke spullen, maar op een gegeven moment is je huis toch vol”, klinkt het laconiek. Uit ervaring weet ze dat het enthousiasme van de buurt weer zal afnemen. “Op een gegeven moment heeft iedereen toch een lamp of een stoel. Dan moet je moeite gaan doen om weer klanten naar je winkel te trekken.” Maar toch is een webwinkel geen alternatief. “Dit is de enige manier waarop ik dit kan doen. In een winkel deel je een gevoel. Ik doe het ook voor de reacties van de mensen en de gesprekken die daaruit ontstaan.”

Nieuwe buurten

Met haar pop up store combineert ze het beste van twee werelden. Door tijdelijk neer te strijken in nieuwe buurten hoopt ze steeds weer de tongen los te maken. En via een Facebook Fanpage houdt ze de met de liefhebbers van meubels, lampen, curiosa en kleding op de hoogste van haar laatste adres. Eind januari kan ze nog niet zeggen waar ze in maart gevestigd zal zijn. Zorgen maakt de onderneemster zich daar niet over. Integendeel: een onderbreking van een paar weken is ook welkom. Dat geeft weer ruimte voor wat inkoopexpedities naar het buitenland. Nu zijn alleen de maandag en dinsdag gereserveerd voor inkopen. Tinus Vintage is alleen van woensdag tot en met zaterdag geopend. Maar ze kijkt ook alweer uit naar de uitdaging van het opnieuw inrichten van een nieuwe winkel. “Zo kan ik ook een beetje rekening houden met de vraag. Elke week wordt het assortiment weer aangevuld.”

Er wordt meer geshopt. Klanten zijn kritischer geworden. Enkele jaren geleden kwamen ze binnen, zochten ze een apparaat uit en rekenden ze af. “Nu komen ze vier, vijf keer terug”, zegt Lex Ruyssenaars van de koffiespeciaalzaak Kaldi Utrecht. “Bij zulke aankopen gaat het juist ook om passie en enthousiasme. De liefhebbers kiezen voor de winkel waar ze het prettigst worden geholpen. Of een espressomachine dan 1200 of 1400 euro kost, is dan minder van belang.”

De prijs is misschien wel belangrijk in het onderste segment. Die klanten gaan naar prijsbrekers zoals de Media Markt. De duurdere machines zijn wel verkrijgbaar via het internet, maar dan ontbreekt de service, kan er onduidelijkheid zijn over de garantie omdat zo’n apparaat uit het buitenland afkomstig is en ontbreekt het adres voor de espresso. “Onze klanten komen een paar keer kijken, luisteren en proeven. Luisteren? Ja, het geluid van de malers is heel belangrijk. Net als de fijnheid van de gemalen koffie.” De prijsklasse tot 1.400 euro is niet eens de belangrijkste. Het segment rond de 2.000 euro loopt het hardst.

Installeren

De winkel van Ruyssenaars maakt deel uit van een keten 34 koffiewinkels. Als dealer van Jura, Saeco, Quickmill, Rancilio, Ascaso, Francis Francis, ECM, Magmix en Gaggia is hij een van de belangrijkste adressen voor de espressoliefhebber in Utrecht. Daar hebben we een behoorlijke klantenkring in opgebouwd die zich nog steeds gestaag uitbreidt.” Dat is volgens de koffiespecialist te danken aan zijn service. “Bij ons gaat de klant niet met een doos de deur uit. Wij installeren de machine bij de mensen thuis. Als het tijd is voor onderhoud, halen we hem op en zetten we een leenmachine neer.” Ruyssenaars ziet de verkoop van de machine als het begin van de relatie, die daarna wordt voortgezet door service én natuurlijk het leveren van de koffie. In de decembermaand worden ook veel kerstcadeautjes verkocht. Ook melden er zich in de maand veel nieuwe klanten. “In het laatste kwartaal van het jaar realiseren we zestig procent van onze omzet.”

Starbucks

Met het succes van zijn winkel, ging er voor Ruyssenaars een droom in vervulling. Hij had al ervaring als cateringmanager, maar ook als pensioenadviseur. Zoekend naar mogelijkheden om iets in de detailhandel te beginnen, plaatste hij zijn cv op internet. Koffie vermeldde hij daarbij als passie. “In Amerika had ik het Starbucks-concept gezien en dat had veel indruk gemaakt.” Dat leverde hem een uitnodiging voor gesprekken in Zwolle op. Pas bij het derde gesprek werd onthuld dat het om Kaldi ging. Van een formule was toen eigenlijk nog amper sprake. Er was een succesvolle winkel in Zwolle met twee vestigingen elders in de provincie. Maar een zoektocht naar gepassioneerde mensen in de randstad had duidelijk gemaakt dat talent ook graag wil meeprofiteren van het succes. “Ik was erg enthousiast. In het begin waren we met maar vijf man en moesten we nog ontzettend veel ontdekken. Nu zijn er strakke draaiboeken en voorschriften voor de indeling van de winkel.”

Knellen

Als franchisenemer van het eerste uur geniet hij wat extra vrijheid, maar Ruyssenaars maakt er geen geheim van dat de formule wat begint te knellen. “Toen ik ermee begon, was het niet de bedoeling dat het een hard franchise zou worden. Over twee jaar loopt de tweede termijn van mijn contract af. Dan heb ik het tien jaar gedaan. Die gelegenheid wil ik wel benutten om te kijken hoe ik verder ga.” Dat kan afscheid van de Domstad betekenen. “Ik woon in Almere, dus ik rijd elke dag 90 kilometer op een neer. En inmiddels is het centrum van Almere ook zo ontwikkeld dat ik ook daar mogelijkheden zie.”

Schaatsbanen verkopen in Nederland. Dat lijkt niet moeilijk in het land van Ard Schenk, Jan Bols, Yvonne van Gennip en Rintje Ritsma. Maar schijn bedriegt. De inrichting van skatebanen, sportkooien en speelplaatsen is dagelijks werk voor Hans van der Meulen. Maar als het om schaatsbanen gaat zijn gemeenten en andere exploitanten vaak enorm gericht op de korte termijn. Ze kiezen voor kunststof schaatsbanen die niet harder zijn dan de snijplank op het aanrecht, aldus de ondernemer.

We moeten echt even naar de website gaan, zegt hij. Op de filmpjes over de Super Glide-banen kun je het volgens hem horen: het schaatsen klinkt als écht schaatsen. Zo goed zijn schaatsvloeren op basis van polymeren. “Er wordt in Nederland veel op prijs gekocht”, stelt Van der Meulen. “Er worden schaatsbanen neergelegd van polyethyleen, het materiaal waarvan ook boterhamzakjes en de snijplank voor de keuken wordt gemaakt. Dat is hooguit geschikt om kleine kinderen een beetje te laten krabbelen. Daardoor hebben we hier het idee dat het niet beter kan, maar op een goede schaatsvloer kan echt goed worden geschaatst. Op kunst- en hockeyschaatsen dan. Want de ijzers van Noren zijn vlak. Daar kun je niet genoeg druk mee zetten.”

Schaatssport veranderd

De precieze samenstelling van de vloer kent hij zelf ook niet. Het Amerikaanse procéde is geheim dat volgens Van der Meulen regelmatig is verbeterd. “In Amerika worden daar banen van 60 bij 30 mee aangelegd. Dat doe je niet om de kinderen bezig te houden. Daar wordt serieus op gesport.” De opmars van de kunststof ijsvloeren hebben de verhoudingen in de schaatssport veranderd, stelt hij. ‘Daar is het niveau in de afgelopen twintig jaar echt spectaculair verbeterd. Kijk maar eens hoe de Amerikanen het ijshockey en shorttrackschaatsen nu domineren.”

Imago

Nederlanders zijn verknocht aan het natuurijs. Daar komt bij dat de liefhebbers al enkele jaren op hun wenken worden bediend door moeder natuur. En het imago van de kunststof schaatsvloeren is niet goed. “In 2007 waren we de tweede aanbieder van schaatsvloeren in ons land. Maar door de publiciteit zijn anderen wakker geworden, waardoor er nu een stuk of tien copycats zijn. Exploitanten zijn zich nog onvoldoende bewust van de kwaliteit en laten zich leiden door de investeringen op korte termijn. Vaak is er amper budget, waardoor er wordt gekozen voor huur. Per jaar is dat voordeliger, maar voor twee, drie keer de huurprijs kan er ook zo’n baan worden gekocht.”

Enorm aanbod

Op de website van Urbania Products prijken bijna manshoge oranje bloempotten, strak vormgegeven buitenbanken, maar ook klimwanden en een skatebaan. Van der Meulen loopt graag voorop. Dat deed hij als projectleider van Heidemij. Met zijn eigen onderneming is dat niet anders. “Het aanbod is de afgelopen decennia enorm uitgebreid”, stelt hij. “Meer dan veertig jaar waren er misschien maar drie of vijf fabrikanten van zitbanken voor de openbare ruimte. Nu zijn dat er tientallen. Hetzelfde geldt voor speeltoestellen. Daar waren ook jarenlang maar een handvol merken in. Nu zijn er ongeveer 125 aanbieders in  ons land.”

Een van zijn nieuwste innovaties in het assortiment van Van der Meulens assortiment zijn de rubbertegels – als ondergrond voor speelplaatsen – met kunstgras. Dat zijn de innovaties die zijn hart sneller laten kloppen. “Met die voorliefde voor innovatieve producten maak ik het mezelf niet altijd even makkelijk. Ontwerpers en beheerders bij gemeenten kiezen vaak voor bekende, traditionele producten. Het betekent gewoon dat je drie tot vijf jaar nodig hebt om iets op poten te zetten.”

Een webwinkel voor kerstbomen. Dat klinkt als een gouden idee. En dat is het ook. Maar Bernard Schreiner werkt al jarenlang twaalf maanden per jaar om dat idee te verfijnen. De volgende stap: losbreken van de beperkingen van internet. Volgend jaar wil hij ook adverteren op televisie en radio.

Het begon allemaal wel in betrekkelijke eenvoud. Als er een bestelling uit Groningen kwam, dan reed Bernard zelf met een bestelwagen naar het hoge noorden. Inmiddels beschikt hij over verschillende distributiepunten in de Randstad en maakt hij gebruik van verschillende systeemvervoerders, de logistieke reuzen die dag in dag uit in heel Nederland aan aan huis bezorgen.

Dat was geen kwestie van even de telefoon pakken. Daarvoor moeten de bomen goed worden verpakt. En dat bleek gemakkelijk gezegd dan gedaan. “De eerste dozen waren een drama. In december regent het altijd en daar hadden we onvoldoende rekening gehouden”, blikt hij terug.

Relatiegeschenken
Op de domeinen Kerstboom.nl en Kerstbomen.nl prijkt inmiddels een indrukwekkende serie logo’s. Steeds meer bedrijven weten het bedrijf van Schreiner te vinden voor relatiegeschenken. Voorlopige topper was een farmaceutisch bedrijf dat vorig jaar alle artsen van Nederland een boom cadeau deed. “De besprekingen daarover begonnen in juni. In juli werden de handtekeningen gezet. In de eerste week na sinterklaas werden de bomen bezorgd.”

Elk jaar professioneler
In de maanden november en december is het topdrukte bij Kerstboom.nl, maar Schreiner is er het hele jaar mee bezig. Elk jaar wil hij de zaken weer professioneler aanpakken, zodat er weer meer klanten bediend kunnen worden. “Als je erin slaagt om je klanten tevreden te stellen, dan breidt je netwerk zich al maar uit.” Hoeveel bomen er dit jaar worden bezorgd, wil hij niet zeggen. Maar in de laatste maand van het jaar is het een komen en gaan van transporteurs bij de distributiecentra.

Kwekerijen
Bernard trekt er zelf op uit om bomen uit te zoeken. Hij bezoekt kwekerijen in Noorwegen, Denemarken en de Ardennen om de kwaliteit te beoordelen en contracten te sluiten. Een groeiend deel van de bomen komt overigens gewoon uit Nederland. “We zien dat de ouderwetse, donkergroene kerstboom met z’n karakteristieke geur en kleine naalden, de Picea, weer populairder wordt. Die kopen we ook in eigen land in. Scheelt ook weer CO2. Dat telt nu ook.”

Trefzekerheid
De zorg voor de kwaliteit gaat veel verder. “De trefzekerheid van de bezorging is ook heel belangrijk”, aldus Schreiner. “Op onze website vullen de klanten hun adres niet in, maar de kiezen hun straatnaam en postcode uit lijsten. Zo voorkomen we fouten. Er worden duidelijke afspraken gemaakt over het aflevertijdstip. Ook kunnen de klanten de weg van hun boompje volgen via het internet. Dat is heel belangrijk, want het gaat om een versproduct. Als een pak koffie retour komt, kun je het opnieuw verkopen. Als een kerstboom terug komt, gaat die niet terug te voorraad in.”

Realtime administratie
In zo’n kort seizoen als dat voor kerstbomen, verandert de stand van de voorraad snel. Daarom is de webwinkel realtime gekoppeld aan de voorraadadministratie. “Het aanbod op de website is ook het actuele assortiment. Zo voorkomen we niet alleen teleurstelling of ergernis bij onze klanten, maar zorgen we ook voor rust in de organisatie”, stelt Schreiner.

Steeds meer kunst
Naast de gewone natuurlijke boom worden ook steeds meer kunstkerstbomen verkocht. “Dat is echt een belachelijk grote markt”, laat Schreiner zich ontvallen. “Dat wist ik echt niet.” Kunstkerstbomen zijn er niet alleen in verschillende prijsklassen, maar ook in veel kleuren en uitvoeringen: ook in goud, zilver, met sneeuw of dauwdruppels, bijvoorbeeld. Het is een interessante uitbreiding van de handel. Een gewoon boompje gaat al voor vier tientjes van de hand. De topper in het assortiment is momenteel een kunstkerstboom van vier meter met 3200 takken en duizend led-lampjes.

Social media
Veel klanten blijken trouw. Google is een belangrijke bron van nieuwe relaties. Verder experimenteert Schreiner met social media. Zo is er een Youtubekanaal met aardige videofilmpjes over kerstbomen, waaronder de Sint die een spar naar Madrid wil laten komen en een boom die door een brievenbus wordt geperst. Via twitter worden aardige wetenswaardigheden over de kerst en kerstbomen gelardeerd met aanbiedingen gebracht. Ook is Schreiner voorzichtig begonnen met een fanpagina op Facebook. “Maar dat moeten we misschien wat actiever oppakken”, klinkt het bijna verontschuldigend.

Onlangs gaf Josephine Spaans (43) haar bedrijf Motivation@Work een extreme make over. Haar coachbedrijf heeft een vernieuwde site, nieuw logo en Spaans is actief aanwezig in de sociale media. Inhoudelijk verandert haar werk echter niet. En Spaans blijft trouw aan de door haar zelf ontwikkelde methode Cappilair Leadership™, die wordt gebruikt om in een kort tijdsbestek maximaal resultaat uit het werk te halen.

Spaans: “Ook de vragen van bedrijven veranderen niet. Maar de huidige markt vraagt om een andere profilering en manier van klanten benaderen. De gangbare gedachtengang is dat je als coach een coachbedrijf hebt. Ik zie het anders: ik heb een salesbedrijf met als product coaching. Ik wil weg van de zweverigheid die geassocieerd wordt met coaching. Cappilair Leadership™ bijvoorbeeld, gaat niet over emotionele blokkades, maar om harde euro’s, die makkelijker weglekken dan dat ze terugverdiend worden. De vraag is dan: waar en wat gaat er mis op de werkvloer en hoe.”

Kredietcrisis en coaching

Bij economische tegenspoed snijden bedrijven vaak als eerste in de kostenposten die onder het kopje ‘coaching en training’ vallen. “Terwijl ze het meer dan ooit nodig hebben, nu er volop gereorganiseerd en gesaneerd wordt. Als je daarvoor een externe partij inhuurt, is dat geen overbodige luxe.”, zegt Spaans.

“Een goed traject of advies verdient zichzelf terug. Dat is een open deur, maar vooruit: ik trap hem graag in. En als tweede meteen maar de volkswijsheid: goedkoop is duurkoop. De prijzen in de branche mogen dan wel onder druk staan, maar de inhoud en kwaliteit blijven de belangrijkste pijlers. Veel voor weinig, betekent in de praktijk vaak weinig voor veel.”

Het nieuwe werken

De voorspelling dat over in de nabije toekomst er meer mensen op flexplekken, thuis of op locatie, zullen werken, vraagt volgens Spaans – juist nu – om advisering, omdat het een andere manier van leidinggeven vraagt. “Alleen al omdat de fysieke afstand tussen de baas en zijn personeel groter wordt.”

Iedereen een coach

De internetbubble ging gepaard met de opkomst van coaching als booming business. Vanaf het millennium steeg het aantal zzp’ers dat zich bij de kvk liet inschrijven als coach of trainer explosief . En het ging ook nog eens twee kanten op: je werd coach of je liet je coachen. De serie ‘Iedereen een coach’ dateert uit het jaar 2001, bijna op de top van de hype. De bubble is gebarsten, maar het begrip coaching is gebleven en ingeburgerd. De carrière van Spaans is exemplarisch voor de verandering in het coach-landschap. Na haar opleiding als hypnotherapeut, werkte ze van meet af als coach in  en voor bedrijven. Eerst in loondienst en sinds 2002 voor zichzelf als oprichter van Motivation@Work.

Inspiratie ingenieur

Op haar nieuwe kaartje noemt Spaans zich ‘Inspiratie ingenieur’. “Ja, het is misschien gezocht, maar ik wilde iets anders dan coach of directeur. Het moest triggeren; nu heb ik wat uit te leggen als ik binnenkom. En het werkt: mensen willen nu meteen weten wat ik doe. Iedereen mag de onbeschermde titel coach of trainer voeren. En daar lopen er veel van rond: zowel het kaf als het koren. Je moet je in deze branche onderscheiden. Los daarvan: ik hou niet van de zijige kant die kleeft aan het woord inspiratie. Ik ben meer van de harde kant, een bouwer: daarom heb ik er ingenieur aan vast geplakt.”

Spaans: “Het is een misvatting dat coaching synoniem is met eindeloze trajecten. Als je doel helder is en je een gerichte focus hebt, kun je in korte tijd veel bereiken. Ik heb er moeite mee dat van coaching verwacht wordt dat je er beter van wordt. Dat impliceert dat je nu niet goed genoeg bent. Hoezo niet goed? Het werkt misschien niet, dat is wat anders. En je moet er last van hebben, anders is er intrinsieke geen motivatie voor verandering. Veranderingen ontstaan alleen als mensen het zelf willen.

“Als een manager blijft blaffen tegen zijn personeel dat hij het anders wil, dan gaat het personeel zijn hakken in het zand zetten en ‘nee zeggen om het nee zeggen.’ Mensen willen zich gehoord voelen, als dit niet gebeurt gaan ze negatieve signalen uitzenden in de vorm van bijvoorbeeld roddelen of bevestiging zoeken bij anderen voor de juistheid van hun eigen gedrag. Dat werkt allemaal contraproductief. Het uitgangspunt van de methode Cappilair Leadership™ waarmee ik werk is dat mensen leren hun gedrag te veranderen en probleemoplossend vermogen te vergroten, maar dan wel op een manier die bij hen past, zodat het weinig moeite kost om de gedragsverandering blijvend te maken. Veranderingen moeten bij de top beginnen. Als je een organisatie vergelijkt met een boom, is het de manager die ervoor moet zorgen dat het water naar de blaadjes blijft stromen. Als het gaat rotzooien bij de wortels, dan ligt de taak om dit op te lossen bij de manager, niet bij het personeel. Het is letterlijk zijn functie om meer uit zichzelf en zijn mensen te halen.”

Manieren leren

De teller van verkochte exemplaren is de 50.000 al gepasseerd, sinds auteurs Stefan de Vries en Roel Wolbrink in 1999 met hun eerste editie ten strijde trokken tegen ongemanierdheid, onwetendheid en hufterigheid. Daar kunnen niet genoeg stijlregels voor gegeven worden, maar naar goed gebruik “zonder opgeheven vingertje”.

Huftercultuur pareren

“Etiquette wordt geassocieerd met dogmatisch, terwijl het juist een sociaal bindmiddel kan zijn waarmee je de huftercultuur – waar iedereen de mond van vol heeft -  kunt pareren. Wie de regels kent en er daardoor mee kan spelen, heeft meer succes. Zowel zakelijk als privé”, legt auteur en ondernemer Wolbrink uit. “Om vrij te kunnen leven, moet je weten wat wel en niet kan. Onwetendheid leidt tot onverschilligheid. Daarmee mis je kansen en ontneem je jezelf (levens)kwaliteit.”

Strik om de inhoud

Wolbrink geeft stof tot nadenken in vestiging Amsterdam van zijn bedrijf New Tailor. Net als in zijn eigen core business, vindt hij dat in het zakelijk verkeer de boodschap en verpakking als een maatpak moeten zijn en passen. Wolbrink: “Ik durf te stellen dat voor een goede, eerste indruk, de uiterlijke presentatie belangrijker is dan inhoud.” Dingen die normaal zijn vallen niet op en voorkomen een negatief onderbuikgevoel van de andere partij. We leggen in ons boekje daarom ook het neuropsychologisch fenomeen wat hieraan ten grondslag ligt uit. Van nature deinzen we bij alles wat opvalt even terug. Om op inhoud te beoordelen, moeten we dan heel snel overschakelen naar de ratio. Als je de etiquette kent, kun je met die kennis winst boeken. Als je je passend kleedt en gedraagt, zet je jezelf non verbaal op voorsprong, omdat de ander niet hoeft te rationaliseren.”

Vakliteratuur voor ondernemers

In de Nederlandse volksaard ligt nu eenmaal beklonken dat we klagen, zeuren en schreeuwen. Wolbrink: “Mensen zijn boos en ontevreden, maar let op: het is altijd de ander die het heeft gedaan. Dat geldt niet alleen over de huidige hype rondom de klantenservice, maar voor de hele ergernis top-10.” We pikken het niet van anderen, maar als reactie kopiëren we dit gedrag schaamteloos. Dat leidt tot polarisatie en dus hufterigheid.” Goed voorbeeld doet goed volgen. “Ondernemers en bedrijven die het goed doen, dwingen dit doorgaans af door hun presentatie. Succesvol ondernemen gaat samen met goede manieren. Zorg dat je weet hoe het hoort en gedraag je hoffelijk. Op de werkvloer, met klanten, you name it. Je krijgt immers terug wat je uitstraalt. Dat zorgt voor respect, betrokkenheid en loyaliteit. En dus ook voor betere contacten op de werkvloer en met klanten.”

Twittiquette

Waar veel mensen met elkaar te maken hebben, ontstaan vanzelf sociale regels.  Zowel off als online. Onder de T van Het Blauwe boekje is daarom het lemma Twittiquette opgenomen. Het door de auteurs verzonnen woord beslaat 10 suggesties voor beschaafd twitteren. Voor deze vorm van microbloggen bedachten de auteurs praktische en handige regels om de 140 woorden goed en gepast te benutten. Maar het lemma illustreert meteen ook de tijdsgeest met het ego in de hoofdrol. Regel 8 van de twittiquette houdt een spiegel voor: “Iemand die twittert heeft al een aanzienlijk ego. Blijf dus bescheiden. U bevindt zichzelf tussen gelijkgestemden die zichzelf net zo belangrijk vinden als u. Maar dat natuurlijk niet zijn.”

WVTK

Onder de V van Het Blauwe boekje vinden we ook Vergaderen. Over de vergadercultuur van de BV Nederland zijn de auteurs duidelijk: “Er wordt te veel geluld. Doe eens wat. Leer een vak en ga creëren. In grote bedrijven wordt soms wel 90% van de tijd – meestal radeloos – vergaderd.” Advies van De Vries en Wolbrink: “Bent u gevangen in een vergaderweb, maak er dan een feest van, of in ieder geval iets inspirerends….Houdt het kort; in onze zapcultuur is de aandachtspanne bedroefend laag.” Last but not least: “Tijdens een overleg doet u geen andere dingen, heeft u uiteraard uw telefoon uit en twittert u niet.”

De applicatie is inmiddels een paar duizend keer geïnstalleerd door zelfstandig werkend Nederland. Van wie is deze App? Niet van De Belastingdienst, toch? Alhoewel, er bestaat een officiële App De Douane. Maar daar staat keurig vermeldt: copyright De Belastingdienst.

“Niet van ons”

Toch even bellen met De Belastingdienst. De perswoordvoerder van het Ministerie van Financiën meldt dat: “…wij de App niet kennen en ook niet van ons afkomstig is. Wij zijn niet verantwoordelijk voor de inhoud, maar het staat iedereen vrij om de belastingregels als content te gebruiken. Of het nu om een boek gaat of een App. Wat helder moet zijn, is wie de aanbieder is. Als mensen zeker willen weten hoe het echt zit, kunnen ze het beste naar de site van De Belastingdienst gaan.”

Begrijpelijke taal

De site van De Belastingdienst valt niet in de prijzen als het gaat om leesbaarheid. Lastig ook om snel te zoeken met zoveel keuzemenu’s. Juist daarom valt de content van de App Belastingtips op: het is verdacht overzichtelijk, begrijpelijk en vlot geschreven. Bijna grappig zelfs, deze light-versie van materie waar niet veel ondernemers hun tijd aan willen verdoen.  Zo valt te lezen dat een Waakhond met een aanschafwaarde hoger dan €450,- ex btw op de balans dient te worden opgenomen als bedrijfsmiddel. Er kan dus afgeschreven worden op Wodan of Tarzan. Lastiger te interpreteren, maar toch ook een vermakelijk weetje is dat de kosten van een Klankbord of Praatpaal rechtstreeks van de winst aftrekbaar zijn.

Slimme jongens daar in Bussum

Via de homepage van Multipletouch zijn de ontwikkelaars van de App snel te vinden: het zijn Jan van Middendorp (25) en Thijs Ubbink.  Twee jaar geleden gingen ze samen in business tijdens hun afstudeerproject voor de studie Mediatechnologie. Ubbink: “Dit is onze eerste App die we ontwikkeld hebben. We vonden op internet een blog van Tom Marissen, een ondernemer die een heleboel ideeën had voor Apps, maar geen verstand van de technologie. Wij hebben zijn idee omgezet in een App. En veel van het proces geleerd. Hij werd direct goedgekeurd door de App-store. Dankzij de techniek die we gebruiken kunnen we de Belastingtips op elk moment aanpassen zonder dat ’ie weer het circuit in moet om toestemming van de Apple te krijgen. Wat je installeert, is namelijk alleen de techniek van de App, de tekst wordt telkens bij het openen van de App van een website gedownload. We hebben al een paar updates gedaan. Zo is er nog iets toegevoegd aan Bedrijfskleding.  Als er iets niet klopt of als De Belastingdienst bezwaar maakt? Dat zetten we zo weer recht. Dankzij de door ons gebruikte techniek kunnen wij ‘rectificeren’.  Als je pech hebt, kan dat bij Apple wel een maand duren.”

Op een nazomerdag in 2008 kwam Valentine van der Lande op een idee voor een innovatief uitgeefconcept. TenPages.com heeft als doel om talentvolle schrijvers te laten doorbreken bij gewaardeerde uitgeverijen. Ze tracht met haar website laagdrempelig te zijn, zodat meer schrijvers een kans hebben om lezers te verrijken met mooie verhalen.

“De eerste tien pagina’s van een manuscript worden gepresenteerd. Lezers die het boek goed vinden, kunnen voor € 5,- een aandeel kopen in het manuscript. Als er van het manuscript binnen vier maanden 2.000 aandelen zijn verkocht, wordt het uitgegeven door een bekende uitgeverij”, stelt de ondernemer.

Ontstaan
Zij vervolgt: “Al toen ik bij online boekwinkel bol.com werkte, waar ik veel met uitgevers sprak, merkte ik dat er veel mensen met schrijven bezig waren. Ook merkte ik dat uitgevers het vaak lastig vonden om te bepalen of er een markt was voor een debuut. Toen begon er een lichtje te branden.”

Vervolgens is Van der Lande direct vol voor haar droom gegaan. “Het was een behoorlijke kluif om het concept écht goed uit te werken en door te rekenen. Begin 2009, toen plan af was, ben ik gaan praten met potentiële investeerders. De eerste die ik sprak zei tot mijn verrassing en vreugde direct ‘ja’. Maar dan duurt het nog wel een paar maanden voordat je de samenwerking goed op papier hebt gezet in contracten. Toen dat gebeurd was, heb ik mijn baan opgezegd. Vanaf augustus had ik een kantoor. Toen ben ik echt gestart met concrete voorbereidingen en in februari 2010 gingen we live.”

Ondernemen
Dat de ex-werknemer van Bol.com en Albumprinter uiteindelijk ondernemer is geworden, blijkt geen toeval. “Ondernemerschap is er met de paplepel ingegoten. Mijn vader heeft een eigen bedrijf, opa had een eigen bedrijf en mijn broertje heeft twee eigen bedrijfjes gehad en is pas 25. Nu had ik een goed idee en wilde er zonder twijfel vol voor gaan.”

Die zekerheid bleek niet ongegrond. “Mijn streven was om het journaal te halen bij lancering. Dat is gelukt. Vervolgens kregen we veel aandacht van andere media. We hebben in vrijwel alle landelijke dagbladen gestaan en zijn veel op de radio geweest. Dat had natuurlijk effect op het bezoek op de website: er werden in het eerste half jaar meer dan 600 manuscripten geplaatst. Al zestien manuscripten wisten alle aandelen te verkopen en het eerste boek, ‘Ik date maar wat’ van Suzanne Buis is eind september verschenen.”

Crisis
De financiële situatie heeft geen invloed gehad op de weg naar een eigen bedrijf. “Nee, ons product is niet erg crisisafhankelijk. Die vijf euro kan iedereen wel betalen. Ik denk zelfs dat we voordeel hadden van de crisis omdat sommige leveranciers nieuwe klanten konden gebruiken en daardoor wat scherper waren in hun offerte”, zegt Van der Lande. “Ga altijd na of je product afhankelijk is van economische fluctuaties en neem dat mee in de overweging of het de juiste tijd is voor de start van je bedrijf.”

www.tenpages.com

Philips trok in 2009 de stekker uit 3D Solutions, de venture die de 3D-tv ontwikkelde. Vier werknemers kregen de kans om zelf een onderneming te starten en de ontwikkeling door te zetten. Dat was de geboorte van Dimenco. En in november verschijnen de eerste 3D-monitoren, waarbij geen bril nodig is, op de zakelijke markt.

Directeur Maarten Tobias: “Philips zag vanwege de trager dan verwachte marktadoptie en het slechte economische klimaat op korte termijn geen brood in de ontwikkeling van 3D-schermen zonder bril. Na het beëindigen van de voormalige venture is de hype omtrent 3D alleen maar toegenomen en daarmee zien wij interessante kansen in de markt.”

“Geen van ons vieren heeft een ondernemersachtergrond, maar het is een geweldige ervaring. Natuurlijk neem je risico’s door te ondernemen, maar als je erin gelooft moet je ervoor gaan”, zegt Tobias.”

Patent
Dimenco heeft een licentie verkregen van Philips om de 3D-technologie verder te ontwikkelen en producten in de markt aan te bieden. Verder ondersteunen wij de Philips patentafdeling bij het implementeren van de technologie bij hun licensees. Philips heeft een zeer sterke patentportfolio op dit gebied en wij zijn zeer content met de onderlinge relatie. Uiteraard hopen we in de loop der tijd een eigen patentpositie op te bouwen.

Hoewel de techniek al ver is gevorderd, moet de consument nog wel even wachten op de eerste 3D-televisie zonder bril. Tobias: “De eerste monitoren zullen alleen voor de zakelijke markt bestemd zijn. Verschillende sectoren kunnen deze technologie gebruiken om de boodschap of informatie in een andere dimensie naar hun klanten over te brengen. Consumenten zijn, heel terecht, veel kritischer. Op dit moment zijn de kosten van de schermen nog te hoog, is de kwaliteit niet voldoende en is er nog een content slag te maken.

Geloof
De ondernemers zijn op de goede weg en hebben bij het doorontwikkelen van de tv’s ook geen financier nodig gehad. “Wij hebben alles uit eigen zak kunnen bekostigen. Dat brengt uiteraard wel wat risico met zich mee, maar zoals ik al zei: wij geloven in onze ideeën. En ook in onze kennis trouwens!”

“En tot nu toe hebben we ook geen tegenslagen gehad. Als je reëel bent, weet je dat ondernemen ups en downs kent. Wij hebben nu alleen ups meegemaakt, maar gaan ongetwijfeld ook downs tegenkomen.”

Om zoveel mogelijk downs te vermijden, heeft Tobias wel een aantal ondernemerswetten waaraan hij zich houdt. “Wees pragmatisch, durf, focus en zorg ervoor dat de cash goed wordt gemanaged. Je ziet te vaak dat beginnende bedrijven niet goed met hun cash omgaan en daardoor in de problemen komen. Zonde, want wie weet waren er anders bedrijven blijven bestaan die nu met prachtige producten of diensten de markt zouden leiden.”

www.dimenco.eu