Er hoeven maar een paar economische graadmeters uit de pas te lopen en meteen komt de goede raad voor slechte tijden van alle kanten aanwaaien. Dit kun je lezen op de achterflap van mijn boek ‘Wake-up call’. En geloof me, driekwart van al die adviezen is gewoon klinkklare onzin!

Het meest verbijsterende en ironisch bulderlachverwekkende aan alle goede raad voor barre tijden is dat die net zo goed opgaat voor goede tijden. Terwijl raadgevingen pas raadgevingen zijn als ze nog niet worden toegepast. Dus waarom verschijnen ze bij economische neergang dan zo massaal aan onze leeshorizon?

Het antwoord is volgens mij dat we in tijden van voorspoed collectief burgerlijk ongehoorzaam zijn ten aanzien van bedrijfskundige basisprincipes. En nu, nu we een fikse economische neergang beleven, zien die principes ineens het daglicht weer. Wég ongehoorzaamheid! Als het zeer doet in onze portefeuille zijn we plotseling wél bereid om als het braafste jongetje (of meisje natuurlijk) van de klas te luisteren naar wat goed voor ons is. Als er eten in overvloed is lusten we geen groenten vol vitaminen, wanneer de maag gaat knorren lusten we ze desnoods rauw. Zo zitten we nu eenmaal in elkaar.

Zogenaamde experts
En wat is dan precies goed voor ons als ondernemers? Wat komen al die zogenaamde experts ons dan vertellen? Wel, bijvoorbeeld dat we veel aan onze klanten moeten besteden en dat we onze medewerkers – en zeker de goeden – moeten motiveren om optimaal te blijven presteren. Verder dienen we volgens de veelgehoorde raadgevingen op de kosten te letten, maar ook actief te blijven investeren. Vanzelfsprekend moeten we onze diensten en producten nóg aantrekkelijker te maken dan ze al zijn – laat ze nóg witter wassen, zou ik zeggen. En tot slot: ga op alle gebieden voor het laaghangende fruit. Voilà, dat is het in een notendop.

Er wordt ons dus vriendelijk doch dringen verzocht om aan de hand van die richtlijnen anticyclisch proactief te zijn. Ja maar, hola! Komen die adviezen ons niet erg bekend voor allemaal? Een goede vraag! Kijk nog eens goed naar het lijstje en vraag jezelf eens af welke raadgevingen nu specifiek en exclusief van toepassing zijn op een economische dalperiode. Wedden dat je tot de conclusie komt dat dit voor geen van die adviezen opgaat?

Beste actie: geen actie
Dat is ook juist. Het beste advies voor economisch slechtere tijden is: DOE GEWOON! Maar let wel, dit is in tegenstelling tot wat we gewoonlijk doen. Dat is dus niet hetzelfde. Het beste advies is dan ook geen advies, de beste actie geen actie. De remedie is wel een uitstekende remedie, alleen niet voor de kwaal waarvoor ze wordt aangeboden.

Onthoud vooral dat een economische crisis een cyclische wetmatigheid is. Louterend. Een grote schoonmaak. Wie er al eens een heeft meegemaakt, kan het verloop ervan mee neuriën. Want economische golfbewegingen verlopen altijd op dezelfde tumultueuze manier. Heel anders dan hausses, die eigenlijk eerder saai starten, verder slenteren en beschaamd ten onder gaan. Maar dat is een ander verhaal.

Onweer alweer voorbij
Dit is dus een wake-up call. Je weet nu wat je moet doen. Spectaculaire nieuwe strategieën zijn niet nodig, ga back to basics. Het naderende onheil van weglopende klanten, krimpende markten, stijgende grondstofprijzen, gedemotiveerde medewerkers en listig rondsluipende betalings-, krediet- en solvabiliteitsproblemen kun je als de spreekwoordelijke knuppel in het hoenderhok gebruiken. A kick in the ass. Maak je tent weer mean & lean en voor je het weet is het onweer alweer voorbij.

Anders gezegd: ga doen waar je eigenlijk altijd voor werd betaald. Daar kom ik de volgende keer op terug.

http://www.nextnext.nl/wakeupcall